Inwestycje w gospodarkę morską rozstrzygają się dziś nie na poziomie pojedynczych projektów, lecz całych obszarów, które potrafią przyciągnąć kapitał i utrzymać go na dekady. Zielony Okręg Przemysłowy Kaszubia jest propozycją takiego obszaru: offshore, upstream, logistyka portowa i zielona energetyka skupione w jednym miejscu, zarządzane spójnie i oferowane inwestorowi jako pakiet, a nie jako zbiór osobnych działek i procedur.
Dla biznesu przekłada się to na konkretny rynek. Morska energetyka wiatrowa na Bałtyku uruchamia zamówienia na komponenty, usługi instalacyjne, transport ponadgabarytowy, serwis i utrzymanie ruchu liczone w dekadach. Wydobycie na Bałtyku, obsługiwane przez Petrobaltic, tworzy własny łańcuch dostaw. Do tego dochodzi logistyka portowa i cały segment firm, które w tym ekosystemie znajdą miejsce jako poddostawcy, a nie jako wykonawcy pojedynczego kontraktu. Panel rozmawia o tym, gdzie w tym łańcuchu jest miejsce dla polskich firm i jak się do niego dostać.
Inwestor wybiera lokalizację, porównując ją z innymi, i robi to według kryteriów, które da się policzyć: gotowe tereny, dostęp do mocy, transport, dostępność wykwalifikowanych ludzi i czas potrzebny na uzyskanie decyzji. Konkurencją dla Pomorza nie jest inny polski region, tylko porty i zaplecza w Danii, Niemczech i krajach bałtyckich, które walczą o ten sam kapitał. Tło porównawcze stanowią zespół portowy Szczecin i Świnoujście, Trójmiasto oraz zaplecze offshore w rejonie Łeby i Choczewa.
Najważniejsze pytanie dotyczy jednak trwałości. Budowa farmy wiatrowej to kilka lat pracy i zysku, natomiast baza serwisowa, poddostawcy i kompetencje zostają na dwadzieścia pięć. O wartości okręgu decyduje więc nie liczba inwestycji w fazie budowy, lecz to, ile firm zdecyduje się tu zostać, gdy budowa się skończy. W tym modelu samorząd przestaje być wyłącznie organem wydającym decyzje, a staje się współtwórcą oferty inwestycyjnej i partnerem w budowaniu tego zaplecza.